Verder adviseert hij dat het van belang is dat werkgever en werknemer met elkaar gaan overleggen om de problemen op te lossen. De werknemer gaat de dag daarna nog niet meteen aan het werk. Heeft hij dan wel recht op loon?

Wat is arbeidsongeschiktheid?

Volgens de wet (art. 7:629 BW) is arbeidsongeschiktheid dat de bedongen arbeid niet kan worden verricht in verband met ongeschiktheid door ziekte. Een arbeidsconflict is geen ziekte en dat bracht de bedrijfsarts tot het oordeel dat er geen sprake was van medische arbeidsongeschiktheid. Bij arbeidsongeschiktheid door ziekte moet de werkgever het loon doorbetalen. Als de werknemer niet komt opdagen dan kan de werkgever zich op het standpunt stellen dat de wettelijke regel van art. 7:627 BW van toepassing is. Daar staat de regel geen arbeid, geen loon.

Situatieve arbeidsongeschiktheid

De werknemer in ons voorbeeld – die helaas veel voorkomt - zit behoorlijk klem. Hij krijgt weliswaar mee dat er sprake is van werkgerelateerde spanningsklachten, maar wordt niet beschermd door een erkenning van zijn arbeidsongeschiktheid. Niet komen opdagen op zijn werk kan worden uitgelegd als werkweigering en zijn recht op loon staat op het spel. Maar zondermeer terugkeren naar het werk veroorzaakt weer veel spanningsklachten.

Welkome uitspraak Hoge Raad

Op 27 juni 2008 heeft de Hoge Raad in een arrest een uitweg gewezen in dit dilemma, hoewel in de uitkomst het verkeerd uitpakte voor de werknemer.
Volgens de Hoge Raad moet de vraag of de werkgever verplicht kan worden het loon door te betalen beantwoord worden op basis artikel 7:628 BW. Daarin staat dat de werknemer zijn recht op loon behoudt als de oorzaak voor rekening komt van de werkgever. Met andere woorden dat de spanningklachten veroorzaakt worden door de werkomstandigheden.
De werknemer moet in eerste plaats dus feiten stellen waaruit blijkt dat de werkomstandigheden zodanig waren dat er spanningsklachten ontstonden en opnieuw kunnen ontstaan en dat het daarom redelijk was om niet aan het werk te gaan. Verder stelt de Hoge Raad dat de werknemer alle medewerking moet verlenen aan inspanningen om de oorzaak van de problemen weg te nemen.

Stel geen voorwaarden vooraf

In de zaak bij de Hoge Raad was de werknemer tegelijkertijd statutair directeur. Het probleem komt dus voor tot in de hoogste niveaus. Maar deze directeur stelde een aantal voorwaarden vooraf wat z.i. tot vermindering van de spanningen zou leiden, voordat hij zijn gezicht weer wilde laten zien in de onderneming. Maar dan is er volgens de rechter geen daadwerkelijke bereidheid het werk te hervatten. Dat is de reden waarom hij zijn aanspraak op loon op grond van art. 7:628 BW verloor.

Conclusie:

Bij situatieve arbeidongeschiktheid – lees psychische klachten door verstoorde verhoudingen en/of arbeidsconflict – kan de bedrijfsarts stellen dat er geen sprake is van ziekte of gebrek. Strikt medisch gezien wordt hij dan hersteld verklaard. De werknemer loopt dan als hij de dag na het advies van de bedrijfsarts niet komt opdagen op zijn werk het risico van loonverlies en mogelijk zelfs van werkweigering. Als de oorzaak van de spanningen werkgerelateerd is en de werknemer zich bereid verklaart mee te werken aan het zoeken van oplossingen dan behoudt hij zijn aanspraak op loon. Maar omdat het een gebied waar de werknemers risico`s loopt is het zeker aan te raden dan deskundig juridisch advies in te schakelen.
 

Bron:
Hoge Raad 27 juni 2008 JAR 2008/188, HR 27 juni 2008 RAR 2008,124 >