Always the sun

Ja hoor, daar was ie weer, de zon. Hij scheen stralend, eind oktober. Zon, altijd goed voor mijn humeur. Zeker nu ik door iets te lang stil te staan bij de oorlog in Oekraïne, stikstofellende, huizentekort en ander ongemak in de wereld om me heen waar ik nul invloed op heb me even iets minder prettig voelde en er weinig uit mijn vingers kwam. Balen.
Delen:

Dus hup, naar buiten, stukje lopen. Die keuze kan ik wel zelf maken. Naar buiten, de zon in, lopen. Door de Oude Warande, net achter de Tilburgse Universiteit. Op de mij zeer bekende campus die ik overstak op weg naar het bos zag ik een pakweg 25-jarige kloon fietsen van een oud-studiegenoot. Zijn zoon? Geen idee, maar hij leek als twee druppels water. Het leek wel een scene uit de film La belle Époque.

Iets moois

Meteen kwamen allerlei beelden op, mooie herinneringen aan mensen uit mijn studententijd. Fijne tijd. En eigenlijk was er in ruim 35 jaar niets veranderd: het krioelde van de jonge mensen, met elkaar in gesprek, lopend, lachend, zittend op een bankje, elkaar verliefd in de ogen starend. Vol goede moed, vol verwachting, vol plannen om iets moois van hun leven te maken. Hoop ik.

Het bos

Door, het bos in. Alles was groen, geel, bruin, rood. Warm, vredig. Bladeren bedekten de vijver en vormden een tapijt op de paden. Een roodborstje vloog een behoorlijk stuk met me mee (dankjewel), uiteraard waren er ook honden met hun baasjes, wandelaars, hardlopers.

Geen eekhoorns. Kennelijk waren de Siberische grondeekhoorns die alleen in Siberië en in Tilburg voorkomen op vakantie. Niet zo vreemd, in de herfstvakantie. Even terug naar Siberië, ver weg van Tilburg waar ze in de jaren ’70 van de vorige eeuw een tweede thuis vonden door te ontsnappen uit een dierentuin. Logisch.

Als je het wilt zien…

Mijn humeur klaarde zienderogen op. Het effect van de zon, van de natuur, van lopen, van kijken naar blije mensen en naar mooie dingen vlak om me heen. En die zijn er altijd, als je ze maar wilt zien.

Ik dacht aan de prettige één op één training gisteren voor de recent aangetreden algemeen directeur van een groot bedrijf, die voor het eerst het overleg met een or gaat voeren. De toverwoorden: openheid, vertrouwen, vroegtijdige betrokkenheid. Hij gaat er iets moois van maken samen met zijn or, daar ben ik van overtuigd. Ik dacht aan de twee trainingen die ik volgende week ga geven, één aan een ervaren ondernemingsraad, één aan een recent gekozen or, die samen met de bestuurder en HR zal aanschuiven. Zin in!

Ik ging op weg naar huis, stopte onderweg bij de bakker, zette thuis thee, at de chocoladebol op, schreef een column. Always the sun ☼.

Mr. Niek van Keulen is een zeer ervaren trainer van ondernemingsraden en hun gesprekspartners. Contact? Niek.van.keulen@mzservices.nl

Dit vind je misschien ook interessant