Arend Compagner

Arend Compagner droomt over medezeggenschap.

Arbeidsverhoudingen veranderen en het lijkt er op dat het Rijnlandse model weer terugkeert naar de werkvloer.

Is medezeggenschap in Nederland nu echt een hot item of meer het ondergeschoven kindje dat tevergeefs schreeuwt om erkenning?

Een voorzitter van een or verzucht: "We hebben nu duidelijk wat het fusietraject uiteindelijk inhoudt en een extra training gaf inzicht in het verhaal achter de cijfers. Maar ik weet absoluut niet hoe ik met deze or tot een gezamenlijke visie kom wat betreft deze fusie! Er spelen zoveel persoonlijke belangen mee en er zijn or-leden die alleen vanuit angst alles wantrouwen wat de directie naar voren brengt."

Kansen benutten is mijn ding, maar toch maak ik me zorgen over de toekomst van de medezeggenschap in Nederland.

Afgelopen week heb ik tijdens een training aan de medezeggenschap van een zorgclub de techniek van het Omdenken gepresenteerd.

"Dit wordt nooit wat", verzucht een voorzitter van een or van een grote zorggroep. "De or-leden luisteren niet en hebben te weinig begrip voor elkaars standpunten."

Columnist Arend Compagner wenst ondernemingsraden veel Kgotlamomenten toe.

Te snelle onomkeerbare veranderingen zorgen later vaak voor problemen, schrijft columnist Arend Compagner.

Arend Compagner zoekt naar evenwicht tussen organisatie, personeelsbeleid en de centen.