Marloes Steenhuisen

Vorige week stond onze vergadering met de Raad van Toezicht weer op de agenda. Een bijzonder moment, omdat wij als or weer voor het eerst fysiek vergaderden. Het was fijn maar we moesten toch ook weer een beetje wennen aan die grote zaal met microfoons en naambordjes.

Als dagelijks bestuur stelden we laatst twee vragen aan de hele or. Op een schaal van 0 tot 10, hoeveel vertrouwen heb je in onze RvB? En hoeveel invloed vind jij dat wij als or kunnen uitoefenen?

We hebben net weer een tweedaagse or-cursus achter de rug. Wel vermoeiend, vind ik altijd. Maar bovenal natuurlijk heel waardevol. Goed om weer als team bij elkaar te zitten, en het ook samen te hebben over andere dingen dan het inhoudelijke or-werk. Deze keer was het extra speciaal.

Het nieuwe werken is momenteel een veelbesproken onderwerp. Mede door de covid-19-crisis realiseren wij ons bijvoorbeeld meer dan ooit, dat het werken op locatie niet altijd nodig is. Het is goed om na te denken over hoe het werken er in de toekomst uitziet en hoe we nieuwe werkprocessen inrichten.

Sinds deze termijn hebben we in onze or een nieuwe commissie: het ontwikkelteam. Doel ervan is wensen op het gebied van scholing en ontwikkeling van de or-leden in kaart brengen, en hen hierin faciliteren.

In onze u201cnieuwu201d ingestelde ondernemingsraad begint ieder lid inmiddels een beetje zijn plek te vinden. Afgelopen week kwamen we voor de allereerste keer fysiek bij elkaar voor een training. Leuk en interessant om te zien hoe we steeds meer op elkaar ingespeeld raken. En hoe ieder hierin op eigen manier zijn en haar weg begint te vinden.

De cao-onderhandelingen voor de Universitair Medische Centra zijn vastgelopen. Regelmatig zie ik, in het kader hiervan, berichtgeving van de vakbonden voorbijkomen. Informatie over hoe de situatie nu is, of oproepen om mee te doen aan de verschillende georganiseerde acties. Bij het kantoor van de vakbondsfunctionaris zijn zelfs een heleboel dozen verzameld waarop allerlei slogans oproepen tot een betere cao, het is een indrukwekkende muur.

Ongeveer 4 jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met medezeggenschap. Niet veel later mocht ik mij or-lid van het UMC Utrecht noemen. Als nieuw lid wordt je door-leden die al langer in de or zitten meegenomen in de gebruiken, procedures en het proces van de or.

Afgelopen maand was het weer zover, de verkiezingen voor een nieuwe ondernemingsraad. Bij ons in het ziekenhuis is dat u00e9u00e9n keer in de 3 jaar en wordt de gehele raad opnieuw verkozen. Deze tijd brengt voor de kandidaten, zeker voor degenen die zich nog nooit eerder kandidaat hebben gesteld, toch altijd een zekere spanning met zich mee. Ook al komt het aantal kandidaten de afgelopen jaren maar net boven het aantal plekken in de raad uit.