
Afgelopen week heb ik weer eens gelift. Vroeger was het vaste prik voor mij: aan het eind van de zomervakantie voor een week de rugzak inpakken en langs de weg gaan staan.

Hoe zijn we, als medezeggenschappers, met elkaar getrouwd? Hiermee doel ik dit keer op de ondernemingsraad en de bestuurder.

In mijn dorp is het vandaag kermis. Dat is al zo sinds jaar en dag: in het weekend tussen Hemelvaart en Pinksteren wordt bij ons kermis gevierd. Dit weekend duurt dan overigens wel tot dinsdag.

Columnist Servaas Beunk stelt vragen over vrijheid in medezeggenschap.

Servaas Beunk heeft negatieve ideeën geneutraliseerd tijdens een inspirerende bijeenkomst.

"Als je veel energie moet steken in waar je niet goed in bent, dan gaat dat ten koste van waar je wel goed in bent."

Medezeggenschap is niet zo vanzelfsprekend als ik heel lang dacht.

Komt het nog voor, het punaises op de stoel leggen, het kabeltjes uit de computer halen, het 'o jee, helemaal vergeten door te geven dat je bij de directeur moest komen', het net elke keer overslaan bij het koffiehalen? Die plagerijtjes? Die geintjes? Die onschuldige grapjes? Je kent ze nog wel van 'The Office' en van 'Debiteuren, Crediteuren'.