Servaas Beunk

Zo af en toe kan ik me, als medezeggenschapstrainer, heerlijk verwonderen over aspecten van mijn werk waar ik weinig mee in aanraking kom. Eigenlijk weet ik niet goed of 'verwonderen' hier wel de goede term voor is. Ik leg even uit.

Ik wil vandaag gaan schrijven over 'De Wet van de (Grote) Groep', een concept dat ik nog niet op internet kan vinden (maar dat zal wel aan mijn zoektermen liggen).

Tja, het zal je maar gezegd worden. 'Loop naar de pomp!' Toch doe ik dat wel, op deze Witte Donderdag in het jaar 2015.

Afgelopen week lag er een groot stuk papier in mijn brievenbus. Ik was er al op aan het wachten, want vind het toch elke keer weer leuk om te zien of er nog bekenden zijn die zich kandidaat willen stellen voor een politieke positie.

Een bijna afgestudeerd student Managementwetenschappen vraagt of hij eens een dag met mij mee kan lopen bij een or-training.

Tussen afgelopen Kerst en Oud&Nieuw las ik 'Kwartet', een roman van Anna Enquist die zich in de onbepaalde nabije toekomst afspeelt. Eigenlijk een heel normaal verhaal, maar toch steeds onderhuids een spanning.

Afgelopen tijd heb ik door familie-omstandigheden een paar keer een kijkje mogen nemen bij het Nederlands Blazers Ensemble, ook wel bekend als NBE, een 'instituut' waar Nederland trots op mag zijn.

In deze donkere dagen zoekt columnist Servaas Beunk naar lichtpuntjes.

Het leuke van mijn vak als trainer is dat ik met zoveel verschillende dingen bezig mag zijn en steeds weer nieuwe dingen mag leren.

Met enige regelmaat ga ik mountainbiken in Montferland, een prachtig stuk stuwwal in het oosten van Nederland, ongeveer 10 kilometer van mijn huis.