Arbeidsvoorwaarden en de or: het is een complex onderwerp.

Medezeggenschap is meer dan alleen de stem van de or.

In de zeven jaar dat ik nu actief ben als trainer/adviseur in de medezeggenschap is er een onderwerp dat vroeg of laat altijd wel (zeer terecht) de revue passeert.

Columnist Mark Capel vraagt zich af of het wel zo erg is dat er minder cao's worden afgesloten.

Columnist Mark Capel pleit ervoor de medezeggenschap binnen kleinere organisaties serieus te nemen.

Zoals u mogelijk inmiddels van mijn columns gewend bent, verbaas ik mij regelmatig over het, soms totale, gebrek aan logica van de Wet op de Ondernemingsraden. Graag zou ik u willen meenemen in mijn verbazing met betrekking tot de geheimhoudingsplicht, zoals gesteld in artikel 20 van de WOR.</

Een or praat met de bestuurder over (vaak) complexe bedrijfsorganisatorische en financiële zaken. De or zou moeten fungeren als sparringpartner namens de werknemers voor de bestuurder. Or-leden moeten dus conceptueel kunnen denken, een breed scala aan vaardigheden bezitten en bepaalde inhoudelijke kennis hebben. "Jeetje dat is nogal wat" zul je misschien denken. Ik kan je daar geen ongelijk in geven. Or-lid zijn is een vak. Een complex vak.

Een wet die een grote groep flexwerkers op de arbeidsmarkt geen of slechts een sterk beperkte rol geeft in de medezeggenschap, is wat Mark Capel betreft toe aan vernieuwing

"Het eigen werk ging even voor", "het is zo druk dat het or-werk er even bij inschiet". Dit zijn zinnen die voor veel lezers van deze column herkenbaar zullen zijn.

Op een doodgewone werkdag stapt er een collega op je af die de magische woorden spreekt: 'Er komen weer OR-verkiezingen aan. De OR... is dat niets voor jou?' Na een korte aarzeling zeg je 'Ja, lijkt me leuk!' En voor je het weet sta je op de kandidatenlijst en ben je na de verkiezingen officieel OR-lid. En nu?